9 jaar geleden alweer, maar ik zal het gesprek niet zo snel vergeten. Ik was drie weken aan het werk bij mijn eerste baan in de ‘echte’ wereld. Daarvoor had ik bij Gevangenenzorg Nederland gewerkt, veilig in het Christelijke wereldje.
“Maar dan geloof jij toch dat alle homo’s naar de hel gaan?”
Mijn nieuwe collega kijkt me vragend aan. Hij is er net achter gekomen dat ik Christelijk ben en dus is dit zijn eerste vraag. Hij had nog nooit een Bijbel gelezen, was nog nooit in een kerk geweest, behalve om eens een kaarsje aan te steken voor mensen die hij lief had gehad. Ik voelde me intens verdrietig worden. Ik vertelde hem over mijn verdriet: ‘Je weet niets van mijn geloof af, maar blijkbaar is dit wat wij als christenen op een spandoek op onze kerken hebben staan.’
‘Ik lees iets anders in mijn Bijbel. Ik lees dat het eerste en belangrijkste gebod is: “Heb God lief boven alles” en dat het tweede daaraan gelijk is: “Heb je naaste lief als jezelf” (Matt. 22:39). Verder lees ik dat Jezus ons opdraagt: “oordeel niet opdat u niet geoordeeld worde” (Matt. 7:1). Ik vind het intens verdrietig dat je dit tot nu toe niet ontmoet hebt in wat christenen uitdragen om je heen en in de media.’
Volledig uit de context
Allereerst moet ik gelijk denken aan een uitspraak die mijn moeder geregeld deed: ‘God is wel goed, maar zijn personeel deugt zo vaak niet’. Dat deze uitspraak meer waarheid bevat dan mijn moeder toen ze het zei misschien besefte, blijkt wel uit het boek ‘Mantel van angst’ van Inge Bosscha, die schrijft over het religieus trauma syndroom wat vaak ontstaan is door Bijbelteksten te laten ‘buikspreken’. Want o, wat zijn wij christenen toch goed in oordelen! Het liefst gaat dit gepaard met een Bijbeltekst die volledig uit de context getrokken is.
Christen en therapeut
Ik denk dat er weinig dingen zijn die me zo gedreven hebben om dit werk te gaan doen. Ik kan zo ontzettend boos en verdrietig worden van ‘Church hurt’. Dit is de term die wordt gebruikt voor de emotionele pijn, het verdriet, de littekens of het misbruik dat mensen ervaren binnen een kerkomgeving, veroorzaakt door kerkgangers of -leiders. Als ik om me heen kijk, is hier nog veel te weinig aandacht voor. Maar vooral, waar kun je als christen terecht met je pijn, wanneer je nog wel in God gelooft, maar je niet weet of je nog wel bij ‘Zijn club’ wil horen?
Monogamie, trouw en liefde
De Bijbelse boodschap gaat allereerst over liefde: “Liefde die alle begrip te boven gaat” (Ef. 3:19). Alles wat liefdeloos, kwetsend en vernederend is, dát is een gruwel in Gods ogen. Dus als de Bijbel nou eens écht onze inspiratiebron zou zijn en het spandoek op onze kerkmuren en huizen ‘Liefde!’ zou worden? Als we eens echt zouden luisteren naar Jezus woorden over veroordeling, wat zou dan de eerste vraag zijn geweest van mijn collega?
Liefde wint
De wereld staat in brand. We gooien stenen, vuurwerk en loden pijpen naar elkaar. Soms letterlijk, soms in de vorm van woorden die nog veel harder aankomen. We sluiten uit, we verwijderen steeds verder van elkaar. Het wordt tijd voor een ander antwoord. Niet als een soort verhullende schijnmantel, maar als eerlijke, luisterende, oordeelvrije houding. Laten we weer dichtbij elkaar gaan staan, in plaats van tegenover elkaar. Zo wil ik leven, jij ook?
Heb jij last van Church hurt en heb je vragen over God, geloven en/of je identiteit? Ik help jou in het vinden van jouw antwoorden! Neem contact op.
